Alice Timmerman

Samen naar de top!

( Fietsen | Lid van team: ❤ Team Fokje ❤ )

Ik ben gemotiveerd, ik weet waar ik het voor doe, ik ga er weer voor!

Die berg, die ziekte, als een rode draad haast lopen ze de afgelopen jaren door mijn leven.  Steeds weer was en is er iemand die 'Groot Verzet' moet leveren tegen deze rotziekte, kanker. Dus toen in 2009 de Stichting Mont Ventoux op mijn pad kwam, was de keus gauw gemaakt. Ik ging ook 'Groot Verzet' leveren, daar op die berg en voor het goede doel. Geen idee wat me te wachten stond. Maar ik ging ervoor!

Fietsend naar boven en daadwerkelijk 'Groot Verzet' leverend, werd ik ook een beetje verliefd op die berg. Die ellenlange weg door dat bos, dat mooie kale landschap en dan het torentje. Dat moet je echt beleven. Al die emoties daar, dat is niet te beschrijven. Wat een prachtig evenement. Ik stop dit in mijn rugzak en neem dit mee, wat een levenservaring.  

In 2010 werd ik gevraagd voor het bestuur van de Stichting. Daar hoefde ik natuurlijk niet heel lang over na te denken. Vijf jaar lang heb ik daar met veel plezier ingezeten. Secretaresse, evenmenten organiseren, de afterparty en ook was ik de huisfotograaf tijdens het evenement en mocht ik vele emoties vastleggen.  Vaak huilend achter mijn camera, stond ik daar dan zowat de hele dag aan de top in die koude wind! Wat een ontladingen daar. Maar ook weer goud waard die dagen. 

In 2016 was daar dan de Monstertocht, van Meppel op de fiets naar de Mont ventoux. En ik mocht mee! Enorm 'Groot Verzet', voor mij dan. Maar wat een belevenis! Wanneer ik nu foto's en filmpjes terugkijk, krijg ik meteen een glimlach op mijn gezicht. 

Toen was het even een poosje stil, geen Ventoux, even tijd voor andere dingen. Tot daar ineens die rotziekte weer op kwam duiken en wel bij mijn tante Fokje. Ongeneeslijk was al gauw de boodschap. Dan staat je hart even stil en wordt de wereld om je heen even donker. Veel te snel moeten we dan ook afscheid van haar nemen. Wat een groot verdriet. 

Voor Fokje fiets ik dit jaar naar boven.  Wat vind ik het mooi om dit samen met mijn familie te kunnen doen, samen 'Groot Verzet' leveren, zoals zij, zoals zij dat ook deed met haar strijd, wat was ze dapper. Ze is vast en zeker trots op ons, als we daar met z'n allen boven staan. 

Mijn laatste woorden die ik aan haar schreef:

Lieverd, ik zal je nooit vergeten. Jij zal ook altijd in mijn hart zitten!

Met Fokje (en natuurlijk ook al die andere dierbaren) in mijn hart fiets ik dit jaar (weer) naar de top!

Samen komen we er bovenop!

Liefs, Alice

 

 

Activiteit: Fietsen
27/05/2022
14:32

Anoniem

Bekijk alle

€ 250 opgehaald

€ 500 opgehaald

€ 1.000 opgehaald

Eerste donatie ontvangen

10 donaties ontvangen

25 donaties ontvangen

50 donaties ontvangen

Een blogbericht geplaatst

Toon meer
  Bekijk alle
11/05/2022 | 7:07

Sterk, sterker, sterkst

Het komt, verwoest en overwint. Tenminste dit keer helaas wel. De kanker was het sterkst.  Mijn schoonvader, een sterke man, van weinig woorden, nooit klagen en altijd blij als je er was. Wanneer je dan vroeg: 'Hoe gaat t met je?', zei hij altijd: goed.  En toch is hij er nu niet meer.  Drie weken geleden nog niks aan de hand. Wat kortademig door Corona, dacht men nog. Helaas, kanker in zijn sterkste vorm, niets meer aan te doen. Maar wat was hij sterk tot het laatst. Hij gaf niet op en wilde er alles aan doen om zo lang mogelijk bij zijn geliefden te blijven. Sterker dan we allemaal dachten. Wat was hij geliefd, en wat was het ondanks alle verdriet, mooi om te zien hoe ze voor hem zorgden, maar ook hun moeder en oma ontzorgden, en afscheid van hem namen. Met een lach en een traan, maar steeds samen met elkaar. Wat waren en zijn ook zij sterk Dichtbij deze liefste mensen mocht ik zijn.  Verdriet mogen delen, afscheid van hem genomen, maar ook mooie dingen en herinneringen met elkaar gedeeld. Het sterkt mij des te meer om me in te zetten voor het kwf en op 2 september naar boven te fietsen, met ook mijn lieve schoonvader in mijn hart. ❤️Alice