Een kunstzinnig molentje in de tuin van de familie Daan uit Steenwijkerwold zegt meer dan duizend woorden. In de steel van het kunstwerk zit de as van Rinnie Daan verwerkt, de echtgenote van Bennie en moeder van Mirjam, Rianne en Agnes. Ze overleed op 30 april vorig jaar aan de gevolgen van longkanker en wordt begin september geëerd met de beklimming van de iconische Mont Ventoux door ‘Team ‘Rinnie Daan’.

De wind laat het molentje op deze woensdagavond rondjes draaien, net zoals de wind ook op de hellingen van de kale berg in Frankrijk volop aanwezig kan zijn. Het vormt geen beletsel voor de familie Daan om op 3 en 4 september de berg te beklimmen. Voor KWF, maar ook voor kleinere goede doelen dit op het gebied van onderzoek naar kanker actief zijn.

Rinnie kreeg in november 2024 te horen dat ze uitgezaaide longkanker had. De familie kwam in een emotionele achtbaan terecht en moest ruim een jaar geleden definitief afscheid nemen van hun geliefde vrouw en moeder. Rinnie zit echter in ieders hart en gaat op die manier ook mee de berg op. „Ik was vroeger behoorlijk sportief, heb veel hardgelopen, gevoetbald en gefietst. Tot ik een nieuwe knie kreeg, nu wandel ik veel”, vertel de 70-jarige Bennie.

Stijgingspercentages

Het raadslid voor Buitengewoon Leefbaar in de gemeenteraad van Steenwijkerland, gaat net als zijn dochters wandelend de Ventoux op. Rianne (44) woont ook in Steenwijkerwold en is de sportiefste van de drie zussen, Mirjam (46, Oldemarkt) en Agnes (42, Lemmer) iets minder, maar wandelen wel graag. Ook de vriendin van Agnes, Jorien wandelt ook mee! In het team zitten ook vier fietsers en zo kunnen ze elkaar straks op twee opeenvolgende dagen aanmoedigen. Het mooie is dat ook kleinkinderen, Sam en Duke en hun vriend en vriendin, Wout en Iva ook meedoen.

„We proberen nu regelmatig samen te wandelen, want we moeten straks vanaf Sault wel 26 kilometer afleggen”, beseft Agnes. Dat is de langste, maar minst lastige klim naar de top van de kale berg. Na Chalet Reynard begint het kale stuk, waar de wind onbarmhartig kan huishouden en het bij minder weer slecht toeven is. „Naar dat stuk zijn we pas echt benieuwd, daar zijn de stijgingspercentages het hoogst”, weet Agnes.

Heel wat wandelkilometers

Rinnie was nooit echt sportief. „Zij zou dit idee niet hebben geopperd”, weet Mirjam zeker. „Als ze ons nu ziet, zou ze zeggen dat wij gek zijn geworden”, glimlacht Bennie. Agnes knikt: „Ze zou hartelijk lachen, maar wel supertrots zijn.” Dus worden er nu heel wat wandelkilometers afgelegd en door de jongere wielrenners fietskilometers. Inmiddels lopen ze vrij makkelijk afstanden tot 15 kilometer, dat wordt uitgebreid en dan wordt de aandacht ook meer naar klimmen verlegd. Er is goed over nagedacht en de Woldberg is dichtbij. „Maar we gaan ook nog naar de VAM-berg en misschien de Posbank bij Arnhem”, voegt Bennie toe.

Het wandelen geeft volgens Bennie ook rust. „Je kijkt wat om je heen, ziet de natuur en krijgt andere gedachten.” „We wandelen op wisselende locaties, zijn in Exloo en bij Havelte geweest. Zo pak je verschillende omgevingen”, vult Agnes aan. Bennie is al enigszins bekend met de kale berg. „Ik heb vorig jaar de documentaire gezien van Groot Verzet Tegen Kanker en dat was al indrukwekkend. Meer dan tien jaar geleden ben ik met vrienden in de auto de Ventoux op geweest. Natuurlijk hebben we een foto bij dat bordje gemaakt, maar we hebben ook gezien hoe zwaar die fietsers het hadden om boven te komen. En dan die afdaling! We reden 60 kilometer per uur, maar er kwam ons nog een fietser inhalen.”

Richting zes mille

Ze zijn vijf dagen samen op pad, langer kon niet vanwege werk. Op 2 september volgen ze ter plekke nog een clinic waarbij de nadruk ligt op het wandelen tegen een berg op. Het doel is uiteraard ook om geld te verdienen voor onderzoek naar kanker. „Ons doel was eerst om 2500 euro binnen te halen, maar daar waren we als team al snel overheen. Dat werd 5000 euro, maar dat hebben we ook al gehaald”, weet Bennie. Inmiddels sluipt de teller richting de zes mille. Ze zijn lovend over de organisatie. „Het gaat er gemoedelijk aan toe en alles draait op vrijwilligers. We betalen zelf inschrijfgeld, van wat we aan sponsoring ophalen, gaat iedere euro naar de goede doelen”, weet Agnes.

Voor Mirjam is het doel nog iets breder, omdat in haar naaste omgeving nog twee mensen zijn overleden aan kanker. „We hebben allemaal zoveel mensen om ons heen zien gaan, op deze manier kunnen we toch iets betekenen”, beseft Agnes. „Als je weet hoeveel mensen aan kanker overlijden, geeft dat alleen maar extra motivatie”, vindt Bennie. Ze herinneren zich nog wat Rinnie hen adviseerde: ‘Je moet het leven vieren, drink maar een borrel.’ Dat vieren doen ze met deze pittige uitdaging, de borrel komt na afloop wel.